SP Dag 7: Terug naar huis

De conferentie in Spanje is voorbij. Het is een vermoeiend periode geweest die snel voorbij is gegaan. Gelukkig liggen de conferenties in het volgende schooljaar verder uit elkaar. Dan hebben we meer tijd tussendoor om alles voor te bereiden en ook om het te laten bezinken.

Hier volgt het laatste verslag van Meneer Mertens en Meneer Abrahams:

Gister hebben we het grootste deel van de dag besteed aan de terugreis. Stipt op tijd waren we op het treinstation van Sevilla. Désiree werd gebracht door Miriam en de docenten door Jose Manuel. Niek en Paco hadden de taxi willen nemen, maar besloten om toch maar met de bus te gaan, omdat er geen taxi te vinden was. Om klokslag kwart over één kwamen zij ook op het station aan. Een groepsfoto en een laatste knuffel of hand en we gingen naar het perron.

Eveneens stipt op tijd vertrok de Renfe naar Madrid. De Renfe is een snelle trein, vergelijkbaar met de HSL, die binnen Spanje de grote steden met elkaar verbindt. Binnen 2 uur en 20 minuten waren we in Madrid, toch al snel zo'n 400 km met deze trein, terwijl je er over de weg al snel 530 km aan kwijt zou zijn. Ter vergelijking: de Roemenen gingen met de bus en zouden er ongeveer 6 uur over doen. Het was erg relaxed in de trein, ruime plaatsen, bar aan boord. 

Op het station van Madrid was de overstap achteraf snel geregeld. We namen de trein - voor een groot deel ondergronds - naar het vliegveld en van daaruit de bus naar de juiste terminal. Perfect op tijd vertrok het vliegtuig van de KLM om ons naar Amsterdam te brengen. We kwamen daar zelfs 20 minuten voor schema aan; om half elf raakte het landingsgestel de grond. De moeders van de leerlingen, juffrouw Van Zon en de vriendin van meneer Abrahams stonden ons op te wachten. Het was erg plezierig om hen weer te zien! 

Met het busje van school reden we naar Breda, waar Mick ons aan de schoolpoort op stond te wachten om zijn Désiree te begroeten.

Wat deze week erg op is gevallen, is de manier van organiseren daar in Spanje. Niet alleen op de school, maar eigenlijk in heel Spanje. Er mag en kan erg veel en dat merk je overal op straat. Het is er allemaal een stuk slordiger (meer kapot, afgebladderde verf, gesloten winkelpanden, onkruid, wiebelende stoeptegels en zo) dan bij ons. Wat ook opviel, is dat er enorm veel 'zwervers' of daklozen op allerlei manieren aan geld proberen te komen. De een zit te bedelen, de ander snuffelt in afvalcontainers naar verkoopbaar goed, een derde speelt gitaar voor zijn eigen goede doel en nog weer een ander probeert pakjes zakdoekjes te verkopen. Het gaat - financieel gezien - al lang niet goed in Spanje en dat is te merken ook.
Erg prettig de afgelopen week was het gezelschap waarin we verkeerden. Niek en Désiree zaten in erg prettige gastgezinnen en waren erg tevreden over de andere leerlingen. Wij zaten in een prima hotel en hadden met de meeste andere docenten een plezierig contact. Het is dan wel vreemd te beseffen dat je al die mensen, waarmee je een week lang een heel intensief contact hebt gehad, waarschijnlijk van je leven niet meer zult zien...
Sevilla is voorbij, I'm "gappy"!
Groeten,
Meneer Eric Abrahams en Meneer Hans Mertens

SP Dag 6: Time for Flamenco

Het is al weer de laatste dag van de conferentie. Tijd voor evaluaties, certificaten, zang, dans en afscheid.

Hier volgt het verslag van meneer Hans Mertens en meneer Eric Abrahams:

Vandaag - vrijdag 11 mei - was de laatste officiële dag van de Comenius-conferentie. In de vroege ochtend vertrokken we - zonder koffie - naar een beursgebouw voor een hele bijzondere beurs. Scholen uit Sevilla waren daar namelijk aanwezig met een stand en in elke stand waren experimenten opgesteld die de bezoekende kinderen konden uitvoeren. Hergebruik van gebruikte materialen was het thema en het was verbazend hoeveel verschillende, leuke experimenten gedaan konden worden. Van heel simpel (een tekening via een spiegel natekenen) tot aardig complex (met behulp van spuiten en pvc-leidingen een hydraulisch systeem in elkaar zetten). Uiteraard was ook Las Aguas, onze gastschool, aanwezig. Zij hadden voor de beurs een menselijke cel nagemaakt, zo'n vijf miljoen keer vergroot. Lange strengen met kleine bolletjes (die vetbolletjes voorstellen) maken de celwand. De celkern was er in opgenomen, opengewerkt. Wat bundeltjes chromosomen om de celdeling te laten zien enzovoort. Aan de buitenkant kon je zelfs zien hoe de cellen infecties afbreken.

Expositie

Na een ronde over de beurs vertrokken we - zonder koffie - naar Las Aguas, waar we - zonder koffie - aan de farewellparty begonnen. Een van de leerlingen speelde drie typisch Spaanse nummers op de piano. Daarna speelde een leerling en zijn broer - een professioneel flamencozanger - vier nummers flamenco, de muzieksoort waar Spanje bekend van is. Bij het laatste nummer dansten vier leerlingen de flamenco, compleet in flamenco-jurken en een grote bloem in het haar. Aansluitend was er een pauze - zonder koffie - om daarna de certificaten uit te kunnen reiken. Dat certificaat toont aan dat we inderdaad aan het project hebben deelgenomen namens 'Holand'. Meneer Mertens en meneer Abrahams kregen ieder een fles Andalusische wijn en een map met verschillende recepten en andere informatie over de afgelopen week. Uiteraard hadden alle deelnemende landen ook bedankjes voor de twee organisatoren. Voor Cornelio (adjunctdirecteur) was er een mooi horloge. Dat horloge was toepasselijk stilgezet op negen uur, omdat hij de docenten altijd stipt op die tijd op kwam halen bij het hotel. Voor José Manuel (directeur) was er een mooie pen, omdat hij elke dag van alles regelde en daarbij veel aantekeningen maakte. Toen de tijdstippen van vertrek nogmaals waren doorgenomen, was het officiële gedeelte van de conferentie voorbij. Een beetje teleurgesteld verlieten ook Niek en Désiree de zaal. Zij hadden zich bij een 'party' toch wat anders voorgesteld...

Certificaten

Vanaf half drie had iedereen de gelegenheid om koffie te drinken, te lunchen, cadeautjes te kopen voor het thuisfront of wat dan ook. De docenten en groupe en de leerlingen met hun gastkinderen. In de warme binnenstad was het niet vervelend om de verkoelende winkels in te gaan of op een schaduwrijk terras neer te strijken. Sevilla heeft een grote binnenstad met veel winkels. Als je er op let hoeveel zaken er gesloten zijn (en dan niet vanwege de siësta), besef je pas hoe hard ook hier de crisis toe aan het slaan is. Er trokken vandaag verschillende processies door de smalle straten van de binnenstad, om het Heilige kruis te vereren. De meimaand is daarvoor aangewezen. Een groep van twintig jonge mannen draagt een groot altaar in hun nek, dat rijkelijk is aangekleed en versierd. Daarop staat een groot kruis met talrijke grote kaarsen. In ganzenpas beweegt de groep zich voort, achtervolgd door een fanfare.

Flamenco

Die avond was er voor de docenten een gezamenlijk diner - zonder koffie -, op uitnodiging van de school. We zijn naar een Marokkaans restaurant geweest. In Spanje zijn namelijk nogal wat invloeden uit dat Arabische land merkbaar, vooral ook in de keuken. Een buikdanseres gaf de avond een bijzonder tintje. Na de 'minthy marocco'-thee zijn we naar een flamenco-bar geweest. Daar werd muziek in de verschillende flamenco-stijlen gespeeld. Zelfs 'Hey Jude' en 'The pianoman' klinken in flamencostijl best aardig. Enige fout die wij hadden gemaakt, is denken dat Flamenco altijd gepaard gaat met de danseressen, maar dat is dus niet. Flamenco is de naam voor de muziekstijl. Dat was zowat het laatste wat we geleerd hebben deze week. Na afscheid genomen te hebben van de Roemenen, de Turken, de Letten en de Fransen (zij vertrekken in de nacht) zijn we gaan slapen. Vanmorgen stonden we al weer vroeg op om ook afscheid te nemen van de Lithouwers en de charmante Grieken. Nu iedereen vertrokken is, zijn alleen de Hollanders nog in Spanje. Onze trein vertrekt om kwart voor twee in Sevilla en onze vlucht om kwart over acht in Madrid. Tegen de klok van elf uur zullen we - als alles goed gaat - landen op Schiphol. Saludar! Meneer Mertens en meneer Abrahams

SP Dag 5: Cordoba

10 mei is een prachtige dag geworden. Eerst het goede nieuws dat Meneer André van Veen goed aan het herstellen is en geen verdere behandeling meer nodig heeft. Dan de uitnodiging voor het huwelijk van Meneer Eric Abrahams op 9 juni. Tenslotte nog een mooi verslag van onze delegatie in Spanje.

Verslag van Meneer Eric abrahams en Meneer Hans Mertens:

Vandaag is alweer de voorlaatste dag hier in Spanje. Wat gaat het allemaal toch snel. Ook vandaag is het weer weer erg goed, al zou de verwarming af en toe wel wat lager mogen.
Er stond vandaag een bezoek aan Cordoba op de agenda. Met een touringcar zijn we daar heen gegaan. Onderweg hebben we eerst Italica bezocht. Dat is een oude Romeinse ruïne van een dorpje en een arena. Er is niet veel meer van over dan verhalen. Véél verhalen, leerden we van de geschiedenisdocent die erbij was. Vooral hij was erg enthousiast over alles wat er allemaal niet meer te zien was.
Daarna vertrok de bus door het mooie Zuidspaanse landschap richting Cordoba. Veel bergen, veel graanteelt en op de top van een van de heuvels stond het silhouet van de bull, een grote stier. 

Na een tocht van een dik uur, waren we in Cordoba. De moskee van deze Andalusische stad stond als hoogtepunt op het programma. Het blijkt dan al weer snel hoe georganiseerd alles in Spanje gaat, want het leverde aardig wat hoofdbrekens op, voordat iedereen betaald had en een entreekaartje had gekregen. Gelukkig was het op de vijverrand goed toeven, en kon meneer Mertens zijn banden met de Griekse leerlingen aanhalen. En toen konden we eindelijk naar binnen.

De moskee is een geweldig groot gebouw, met erg veel pilaren en gewelven. Wie binnenstapt, kan niet vermoeden dat midden in de moskee een katholieke kathedraal is verrezen. Een wereld van verschil: de donkere moskee met de lichte kathedraal. De oorzaak en het gevolg van deze 'twee-in-één'-tempel is door de geschiedenisdocent in dik twintig minuten lang en bondig uitgelegd.

Na een heerlijke lunch volgde een wandeling door de stad. Veel smalle straatjes, dat een positieve invloed heeft op de temperatuur die er heerst. Een tropisch klimaat. Door alle hoekige straatjes, bleek het erg lastig te zijn om de hele groep bij mekaar te houden. Maar uiteindelijk zat rond zes uur iedereen toch weer in de bus terug naar Sevilla. Een lange dag, met veel verschillende indrukken. Alleen een heerlijke maaltijd rest ons nog. Daar hebben we een mooi glas geheven op de gezondheid van André van Veen.

Saludar!
Sénor Enrico Abrahams en Sénor José Mertens

SP Dag 4: Water en zee

De temperatuur is weer hoog in Spanje: meer dan 25 graden Celsius in de ochtend. Zitten wij hier in het benauwde Nederland met iedere keer als ik buiten kom een stortbui op mijn hoofd. Ik krijg bijna medelijden met onze delegatie als ik het verslag lees :).

Desiree en Niek zijn helemaal in het Spaanse opgegaan. Ik dacht bijna dat ze verdwenen waren, maar zonet heb ik de eerste regels van Niek gekregen, daar zullen we het voorlopig mee moeten doen.

Vandaag was het heel leuk alleen een beetje te warm. Het zeewater was weer heel koud. Voor de rest wat het goed en leuk.

Hier het verslag van meneer Abrahams en meneer Mertens:

Vandaag, woensdag, was het een meer relaxte dag. Niet zoveel lopen, in elk geval. Met een touringcar zijn we op pad geweest. Eerst naar een experimenteel onderzoeksstation voor waterzuivering. Op verschillende manieren wordt er geprobeerd om het afvalwater van een dorp van zo'n 2300 mensen zo 'economisch' mogelijk weer te zuiveren. In verschillende proefveldjes wordt gekeken of de natuurlijke manieren of de biochemische manieren het meest geschikt zijn en welke combinatie hiervoor moet worden gemaakt. Een Spaanstalige brochure maakt veel duidelijk. Petjes en zonnebrand beschermden ons tegen de nu al felle zon en het is pas tien uur in de morgen. Afzien!

Daarna vertrekt de bus naar een grote kapel aan de rand van een lagune. Rondom de kapel staan vele huizen, maar de meeste zijn niet bewoond. De kapel is zeer beroemd in Andalusië vanwege de Mariabedevaarten aan het einde van de meimaand. Vanuit de hele streek komt men dan naar de kapel om Maria te vereren. Dat doet men met de auto of op de traditionele manier: per paard. Vandaar dat alle straten er onverhard zijn, ter bescherming van de hoeven van de paarden. In die periode is het een drukte van belang in het spookdorp, nu is het er nagenoeg uitgestorven, op wat toeristen na. In de lagune huizen flamingo's. Vanaf de rand van de lagune zijn ze goed te zien met een verrekijker. Bovendien is het er lekker zitten om te lunchen.

Désiree en Niek zijn intussen druk aan het communiceren met leerlingen uit andere landen. Vooral met enkele Franse kinderen zijn veel contacten en dat is goed om te zien. De Fransen hebben namelijk geen gastgezin en zijn dus van andere kinderen afhankelijk om Engels te praten. Dat gaat nu steeds beter,  mede dankzij de twee Hollanders. Onze busreis vervolgt naar een nationaal park. In het park woont de Spaanse Lynx, maar we hebben geen lynx gezien. Ook geen rechts. Midden in het park staat een vrij nieuw paleis, gebouwd in 1960. Er huizen veel vogels, met name zwaluws, rondom het paleis. En dan is het eindelijk zo ver. De bus zet koers naar het strand. Volgens José - de Spaanse directeur - moet het water er heerlijk zijn om te zwemmen, maar aangezien het in Zuid-Spanje ook pas enkele dagen boven de 25 graden is, hebben wij onze twijfels. En het blijkt aardig te kloppen. Meneer Mertens probeert onze gids duidelijk te maken dat de normale watertemperaturen voor Zuid-Spanje op dit moment - na enkele warme dagen - nog lang niet behaald zal zijn. En hij heeft gelijk. Het zandstrand is lekker warm, maar het water is nog erg koud. Toch deed een frisse duik wonderen.

Inmiddels zijn de kinderen weer bij hun gastgezinnen en zijn de docenten weer in het hotel. Dag drie van de conferentie zit er nagenoeg op. 

Saludar! Enrico Abrahams + José Mertens

SP Dag 3: Heel veel lopen!

Het is vandaag dinsdag en dan staat er een stevige excursie op het programma.
Hier volgt het verslag van Meneer Abrahams en meneer Mertens:

Vandaag zou de dag van de grote wandeling worden. De school heeft zelf geen bussen, auto's of fietsen beschikbaar, dus wordt alles zoveel mogellijk met openbaar vervoer en te voet gedaan. Zo ook het sightseeing programma van vandaag.
Om half negen waren de leerlingen op school en vertrokken naar het Alcazar. De docenten arriveerden daar ook. Alcazar is een historisch gebouw, waar alle culturen die Andalusië (het zuidelijke deel van Spanje) heeft gekend, in verenigd zijn. Dit immense koninklijke paleis kent veel van de Moslimcultuur, de Moorse cultuur en de Katholieke cultuur. Een grote tuin rondom het paleis kent ook uit alle drie de culturen zijn duidelijke kenmerken. Een geschiedenisdocent van de ontvangende school vertelde op verschillende plekken wat over het gebouw. Dat deed hij in het Spaans en de directeur vertaalde dat. Ook de folder die we kregen, was in het Spaans. In Spanje wordt namelijk bijna alleen maar Spaans gesproken. Zelfs alle tv-programma's worden in het Spaans nagesynchroniseerd. Het is voor Spanjaarden dus een stuk lastiger om Engels te leren, dan voor ons.

 Na het paleis brachten we een bezoek aan de kathedraal van Sevilla. Wie in deze stad is geweest, moet de kathedraal bezocht hebben. Een enorm groot gebouw, dat al van verre de horizon van Sevilla bepaalt. Op 60 meter hoogte sta je bij het klokkenhuis en heb je een prachtig uitzicht over de hele stad. Het is alleen lastig om daar te komen, want in plaats van trappen, zijn er taluds aangelegd van telkens een meter of tien lang en 1,80 hoog... Naar beneden ging gemakkelijker.

Het was een lange bezichtiging van beide gebouwen. Vandaar dat rond de klok van 2 uur - lunchtijd in Spanje - de kinderen weer met hun gastkinderen mee gingen om in de middag en avond een eigen programma te volgen. De docenten gingen lunchen en brachten daarna een bezoek aan een bijzonder kunstwerk, waarvan de naam iets van champignons in zich heeft. Het zijn reusachtige stalen constructies, die door hun vorm en kleur aan enkele enorme champignons doen denken. Over de bovenkant loopt een mooi achtvormig pad, waardoor je - wederom - een formidabel uitzicht over de stad hebt. De belangrijkste kerktorens en bruggen zijn op het uitkijkpunt op kaarten aangegeven. Erg mooi! 

 

Vanaf een uur of zes zijn wij ook vrij en hebben we van de drukte van de stad genoten vanaf een gezellig terras. 

Saludar! Eric Abrahams en Hans Mertens

SP Dag 2: Opening van de conferentie

Zo snel na de Griekse conferentie is het nu al weer tijd voor de opening voor de conferentie in Spanje. Ook hier weer: prachtig weer. Je zou er bijna voor gaan emigreren.

Hier volgt het verslag van meneer Eric Abrahams en meneer Hans Mertens:

Vandaag was de eerste dag van de conferentie in Sevilla. De dag begon met een kennismakingsronde op de Spaanse school.

Elke school had een presentatie voorbereid. Vooral die van Lithouwen zag er goed uit, maar onze Niek en Désiree hebben ook op een duidelijke en energieke manier zichzelf en Prinsentuin aan de andere landen voorgesteld.
Vervolgens gingen de leerlingen aan de slag met het beschilderen van waaiers, terwijl de docenten in de bibliotheek van de school de eerste conferentie hadden.

Aansluitend volgde de lunch, het was toen al half drie.

Na enkele smakelijke Andalusische gerechten hebben Jose en Cornelio ons een rondwandeling door Sevilla gegeven. Eerst een wandeling door de universiteit van Sevilla, daarna een bezoek aan een prachtig gebouw, gebouwd voor de Wereld Tentoonstelling, die in 1929 in Sevilla was, door de Spaanse overheid, om de Spaanse rijkdom te laten zien. Enorm veel keramiek versierde het gebouw.

Niek en Désiree en hun gastkinderen hebben een roeitochtje door de vijver van het gebouw gemaakt.

Aansluitend liepen we door het park dat voor het gebouw lag en ook aangelegd is voor diezelfde wereldtentoonstelling. Duiven voeren was voor Désiree geen enkel probleem.

 Lesje dierenverzorgen: check. Doordat we ook onder een palmboom een kiekje hebben genomen, hebben we onze plantenkennis weer op peil gebracht.

SP Dag 1: De reis naar Sevilla in Spanje

Tot in de puntjes is alles voorbereid. Zelfs ministroopwafels zijn ingeslagen. Vanmorgen in alle vroegte zijn ze vertrokken. Op de foto's moeten we nog even wachten, dat zal wel vanavond worden.

Desiree, Niek en meneer abrahams hebben al een berichtje op facebook gezet dat ze op Schiphol zijn en klaar staan voor de vlucht. Meneer Abrahams zit er al helemaal is en heeft al een eerste verslagje in het Engels gemaild:

Good morning! Here is our first contribution for the blog. We left this morning at 5.30 for Schiphol Airport and arrived about an hour ago. The check-in went well, and now we are waiting for boarding. Agnes took a nice picture of us in front of the airport.

Gelukkig hebben meneer Abrahams en meneer Mertens wat later een langer verslag van de reis gemaild:

Vandaag stonden we op tijd op om te vertrekken naar Sevilla. Al om half zes in de ochtend zijn we vertrokken vanuit het huis van meneer Mertens naar Schiphol. Het inchecken ging lekker snel en was voor sommige van ons een geheel nieuwe ervaring. Paspoortcontrole hebben we nauwelijks gehad...De vlucht ging goed, de tijd vloog voorbij. Jammer genoeg was het bewolkt, dus konden we onder ons eigenlijk niks anders zien dan wolken. Na de landing op het vliegveld van Madrid, beseften we pas echt goed dat taal een probleem kan zijn. Vanaf dat vliegveld moesten we namelijk op zoek naar de trein naar Sevilla. Het bleek dat we daarvoor een bus moesten hebben en na bijna een uur stonden we op het treinstation van de Spaanse hoofdstad. Daar hebben we uitgebreid uitgerust van het lange reizen en energie opgedaan voor de treinreis die nog in het verschiet lag. Het was een erg luxe en snelle trein, die ons in tweeënhalf uur naar de andere kant van het schiereiland bracht.
Aangekomen op het station van Sevilla, kwam José, de directeur van de Spaanse gastschool ook net aan. Hij was verbaasd dat we zo vroeg waren. Een enkel telefoontje later, waren ook de gastouders en -kinderen van Niek en Désiree aangekomen en konden we allemaal naar ons logeeradres gebracht worden. Désiree heeft meteen een communiefeest meegemaakt en Niek - die toch al zeer vermoeid was - heeft enkele Spaanse gebruiken in zijn gastgezin ervaren. Meneer Mertens en ik werden naar ons hotel gebracht en vanuit daar hebben we een korte wandeling door het stadscentrum gemaakt en een hapje gegeten. Lekker!

Saludar, Eric Abrahams en Hans Mertens.

Comenius conferentie in Spanje mei 2012

Doordat in juni in Spanje de scholen gesloten zijn, ze hebben daar maar namelijk 3 maanden zomervakantie, is de conferentie een maand vervroegd. Dus volgende week zondag 6 mei vertrekt een nieuw NL-team naar Spanje. Deze keer reizen mee:

• Docent: Eric Abrahams
• Docent: Hans Mertens
• Leerling: Niek Smits
• Leering: Desiree van den Broeke

Ze zijn al goed voorbereid voor de meivakantie, lekker even nog uitrusten voor een mooie en interessante studiereis. 

GR dag 7: de terugreis van GR naar NL

Ik ben volledig op de hoogte gehouden op facebook door Richard Hartman. De moeders moesten namelijk al op tijd op weg naar Schiphol. 

Het laatste verslag van de juffen:
Het wekkertje stond weer op 7.15 uur. Tegen achten een ontbijt met Griekse yoghurt (eindelijk ) en perziken. Ook de scrumbled eggs waren aanwezig. Noah en Lotte hadden vrijdagavond al de taxi, die ons naar het vliegveld zou brengen,  geregeld bij de receptie. De koffers waren groot en zwaar van alle cadeaus die we nog gekregen hadden bij het afscheid. De toch nog jonge taxichauffeur wilde wel wat hulp bij het tillen, omdat hij het in zijn rug had ( me too!). Bij het afrekenen bleek dat hij daar 5 euro voor rekende!

Het inchecken moest gebeuren bij de balie van Transavia. Herma mocht haar koffer niet mee terug nemen,want daar was niet voor betaald. Na veel soebatten en ergernis,mocht de koffer toch mee het vliegtuig in. Weliswaar na betaling van € 20,-Weet niet wat er fout is gegaan: “Maybe in the system?”, want de dame bleef maar roepen: “It’s not in the system” en bleef maar wijzen op het schermpje voor zich. Thuis toch maar even de papieren erbij gehaald en inderdaad bleek dat er maar voor 3 koffers betaald is. In Amsterdam hebben ze ook niet goed opgelet!

Na een rustige vlucht, weer op vaderlandse bodem ( zwaarbewolkt en 10 graden), stond er een heel ontvangstcomité op ons te wachten met prachtige bloemen.

Na lekker doorrijden met het ROC- busje, werden we thuis voor de deur afgezet.Een hele ervaring rijker, genoten van de Griekse gastvrijheid, de cultuur en het mooie weer : efcharistó!

GR dag 6: afscheid en Athene

Jammer dat zo'n week zo vroeg moet eindigen, maar omdat de terugreis naar Athene zolang duurt en de vlucht naar huis al vroeg in de ochtend is, zit er niet anders op. Wel een mooie gelegenheid om de Acropolis te zien. 

Hier het verslag van de juffen:

Volgens het programma hoefden we vrijdag pas om 10.00 uur op school te zijn voor de afscheidsceremonie, dus om 9.30 uur klaarstaan! Om 8.05 uur ging de telefoon: Elsa,met de mededeling dat het om 8.30uur verzamelen was. Hadden we maar niet eerder weg moeten gaan op de party! Beetje stress, gelukkig waren de koffers al gepakt. Ietwat verlaat zijn we op school aangekomen. 

Na de evaluatie op papier,werden we de toneelzaal annex gymzaal ingedreven. Hier was de “ceremonie protocolaire”: het uitreiken van de certificaten, bedankjes en speeches. 

Daarna de optredens, waarvan dat van Herma natuurlijk het hoogtepunt was! 

We hadden ook nog een korte act met z’n vieren. Vanwege de lintjesregen in Nederland met Queensday hebben we een aantal mensen gedecoreerd. Voor de dames ( in totaal5) waren er kroontjes en voor de heren oranje Hawaiislingers. Erg leuk vonden we zelf. Ook de zaal reageerde enthousiast!

Tegen 11.30 uur begonnen we een beetje zenuwachtig te worden, want de “final Sirtaki” hield maar niet op.

Om12.50 uur vertrok de bus en de koffers moesten nog opgehaald worden in het hotel.

Natuurlijk is het allemaal gelukt, maar als Nederlander wil je toch iets eerder zijn en niet op het nippertje! 

Uitgezwaaid door Elsa, Kostas en vele andere docenten,gastouders en leerlingen vertrokken we keurig op tijd. De reis duurde iets langer,aangezien de bus wat vaker stopte om mensen in en uit te laten. Toen pas kwamen we er achter dat op onze kaartjes het stoelnummer vermeld stond. Een meneer wilde perse op de stoel van Gérard zitten!

Aangekomen bij het busstation in Athene,zijn we met één taxi naar het Apollo Hotel gegaan. Het paste net ! Na een drankje op het dakterras, met uitzicht op de Acropolis, zijn we met de metro het oude centrum gaan bezoeken. 

Athens by night is zeer de moeite waard. Volgens mij hebben ze daar nog meer schoenenwinkels dan in Breda! Op zoek naar een Italiaans restaurant voor een pizzaatje of een pasta. Helaas niet gevonden, dus weer gyros en souvlaki. Noah en Lotte hebben ons veilig met de metro terug naar het hotel geloodst. Onderweg vielen we nog in een kleine happening: om 22.30 uur op vrijdagavond verzamelen alle fietsliefhebbers zich op een bepaald punt in de stad. Na het startschot,onder luid gejuich,met veel fietsbelgerinkel vertrok de groep van ongeveer 500 fietsers. Het drukke autoverkeer lag even stil.

Op het dakterras wilden we nog even genieten van de verlichte Acropolis: een prachtig plaatje. De ober daar is zich helemaal wezenloos geschrokken van een gillende Lotte en Noah. Beide dames waren geschrokken van het woordje “boe” toen ze op het terras verschenen en barstten in een soort keukenmeidengegil uit! Toen de rust was weergekeerd zijn we gaan slapen. Het verkeer in Athene bestaat ’s nachts voor 80% uit taxi’s. Iets heel anders dan het rustige straatje in Amaliada waar ons hotel aan lag. 
Kalinichta!

GR dag 5: klaar voor de Greek Night

Helaas is het vandaag al weer de laatste volledige dag. De terugreis wordt namelijk verdeeld in twee fases: eerst terug naar Athene (en daar een bijzondere avond) en zaterdag terug naar huis. De meisjes zijn de deelnemers wat Nederlands aan het bijbrengen en de juffen hebben weer intens genoten.


Kort verslag van de meisjes:

Gister gingen we 's avonds naar Amaliada en toen hebben we een vriendin van Christianna "Ich habe durchfall" leren zeggen en dat zei ze tegen iedereen die voorbij kwam dat kind is echt knetter gek!! Vandaag aan Enes "verekte mongool", leren zeggen en "verrekte koekwous, pannenkoek, houdoe en scheveningen" (wat hij niet kan zeggen).

Onze prinsessen in het kasteel.

Het verslag van de juffen:

Hallo allemaal! Net terug van van een tour door de regio.

Na een wederom traag op gang komend ontbijt ( we waren om 7.30 uur beneden) op weg naar de bus, waar we om 9.00 uur arriveerden. De eerste bezienswaardigheid was een middeleeuws kasteel,in drie(!) jaar tijd gebouwd door de Frankische kruisvaarder: Geoffrey of Villehardouin, rond 1220 n. Chr. , Chlemoutsi Castle.

 Prachtig gelegen op een heuvel, met uitzicht op de Ionische zee. Het kasteel wordt opgeknapt, is dus nu voornamelijk een ruine. Niet veroorzaakt door weer, wind en aardbevingen, maar voor het grootste gedeelte gesloopt door de Grieken zelf. Zij gebruikten de stenen en andere materialen om hun eigen huizen te bouwen! Het was ( is) een arme streek.

Prachtig uitzicht op zee.

 Tijd voor een bakje koffie bij een idyllisch haventje. De koffie en de jus d’orange voor de leerlingen werd aangeboden door de plaatsvervangende (loco)havenmeester, waarvoor onze dank! Na de koffie zijn we naar het oude Ilida gegaan. Hier bezochten we een archeologisch museum met vele oude gebruiksvoorwerpen: van oorbellen tot amfora’s . Een stukje verderop lag het Amfittheater, waar we een groepsfoto genomen hebben.  

Weer in de bus op weg naar de Pineios dam. Volgens het boekje een van de grootste dammen in Europa. Het water uit het stuwmeer wordt gebruikt voor irrigatie. In de omgeving van Amaliada worden heel veel watermeloenen geteeld. Op de plaats waar het meer ligt, waren vroeger dorpen en bij laag water zijn de daken van de huizen blijkbaar te zien.Tijd voor de Griekse lunch: salade, brood, feta, gegrilde worstjes, spinazie in bladerdeeg, enorme gegrilde karbonades, frites en als toetje stukjes appel met kaneel en honing. Dit keer niet de Sirtaki gedanst, die wordt bewaard voor vanavond, denk ik. Even uitbuiken in het zonnetje op een stoeltje langs het voetbalveld waar de jongens een potje speelden.

De Nederlands – Turkse betrekkingen zijn hier ook prima, aangezien Mustafa ( onze Turkse collega) de enige is die ook rookt. Bovendien zijn Lotte en Noah nogal close met Ennis ( een Turkse student). Hij heeft al heel wat Nederlandse woorden en zinnetjes geleerd! Aangezien het toch later is geworden dan verwacht, is het bezoek aan de Melon farm geskipt! Vonden we niet zo heel erg, omdat de meloenen in de kas gekweekt worden en bij deze temperatuur…………….We hebben dus nu tijd om bij te komen en ons voor te bereiden op de GREEK NIGHT!

GR dag 4: Time for Sirtaki!

De tijd vliegt, het is vandaag alweer de 3e dag van de conferentie (dag 4 voor de reizigers). Met de meisjes gaat het goed.

Vandaag hebben de docenten ook nog serieus overleg, er moet dus hard gewerkt worden: "De zon wordt duur betaald". Er zijn gesprekken gevoerd over:

• Milieu-enquete
• Data voor de volgende conferenties
• Het uitvoeren en aanleveren van de volgende opdrachten van het project
• Gastgezinnen voor de volgende conferenties

Eerst een verslag van Noah:

Vandaag zijn we naar die school geweest kregen we soort EHBO les van het rode kruis.

Hopelijk hebben de juffen goed meegedaan,
Later op de dag zullen ze al hun adem nog hard nodig hebben.

Daarna zijn we kaarten gaan maken en nog iets met schelpen we zijn blij dat we zelf de schelpen erop mochten plakken. De ene had een stuk crèpepapier en de ander pakte het meteen af het was daar egt pakken wat je pakken kon volgens mij waren ze ook bang dat het niet ging zoals het moet ze deden het zelf en mochten er met een lijm pistool de schelpen op plakken maar ze bleven er wel bij staan hoor want pas maar op!!

Lotte en Noah: moet dit meetellen voor WPS?

Dan nu een verslag van de juffen:

Het is al weer woensdag….Ook hier in Amaliada heeft Comenius het plaatselijke sufferdje gehaald! Een heel verslag met foto’s stond gisteren in de krant.Vandaag was zelfs de “ Omroep Brabant” van Amaliada bij de meeting van de docenten aanwezig. We werden geinterviewd ( Jose uit Spanje voerde het woord) en gefotografeerd.Vanmorgen waren Lotte en Noah bij het openingsgebed, iets wat iedere dag plaatsvindt. Lotte heeft maar geen foto’s gemaakt, ze wist niet of dat wel kon.Op school kregen we een EHBO demonstratie , eerst uitleg en daarna praktijkles. Noah probeerde de dummy weer tot leven te krijgen door hartmassage en mond op mond beademing toe te passen. Het is gelukt!Na deze les moesten de groepen wisselen en gingen we naar de knutselklas. 

Hier leren de Griekse leerlingen hoe ze de kleuters moeten helpen met knutselen. Ze waren even vergeten dat onze leerlingen geen kleuters meer zijn en rukten de frobelwerkjes uit hun handen om het zelf te doen. Het werd een decoratieve krans met schelpen, zand en andere vondsten uit de zee. De kaart die ze daarna moesten maken is wel een grotendeels eigen creatie geworden, met de tekst: “ ken de groete uit Broabant krijgen…..” het laatste woord is maar weggelaten!

De docenten en ouders hadden voor een (overvloedige) Griekse lunch gezorgd: moussaka, dolmes, souvlaki, pastasalade, Griekse salade, diverse soorten brood, feta, lamsvlees en als toetje wel 10 verschillende soorten zoetigheid. Dit alles werd weggespoeld met bier, wijn, cola, sinas  en water.Het buikje was vol!

Om dit alles sneller te laten verteren heeft DJ Kostas de ghettoblaster op volle sterkte gezet en werd enthousiast de Sirtaki gedanst. Het was inmiddels 14.30 uur.

De leerlingen hier gaan iedere dag van 8.30 uur tot 14.00 uur naar school. Bij het busstation hebben we de terugreis bevestigd voor as, zaterdag. We vertrekken om 12.50 uur (Griekse tijd) naar Athene met de buzzzz.Na deze actie had iedereen een vrije middag. Gezien het weer hebben Herma en Jenny deze op het strand doorgebracht. Herma is zelfs in zee geweest. Maar ze was er te snel uit om een foto te maken! Vanavond worden de docenten bij de burgemeester verwacht, deze blijkt een zwager van de directeur te zijn. We hebben ons helemaal opgepoetst en zijn er klaar voor…..

.... We waren uitgenodigd door de burgemeester voor een diner in een chic hotel. De burgemeester zelf was verhinderd en stuurde de loco. Die ook meteen vertrokken was, want hij had het druk vanwege de verkiezingen op 6 mei. Hij heeft ons toegesproken in het Grieks, vertaald door Maria, de docente Engels van de school.Het meeste wat hij vertelde, hadden we al in Olympia gehoord.Toen we terug waren in het hotel was het alweer 23.30 uur. Een aantal docenten is nog naar een bar gegaan om de leerlingen op te zoeken. De verstandigen zijn naar bed gegaan! Het wordt tijd om de koffers alvast reisklaar te maken!

Wil je meer zien of lezen, kijk dan op facebook. Zoek naar de groep Comenius - lovethenature.

GR dag 3: Olympia

Verslag door Mevr. Martens en Mevr. Frankort. De foto is gemaakt door Mr. Gérard Parisot (directeur van de Franse school in Ondes). Met de meisjes gaat het goed. Het is vandaag licht bewolkt geweest, maar wel een lekker temperatuur.

Dinsdag 24 april

8.10 uur: verzamelen in de hotellobby om ietwat verlaat naar de bus te lopen. Daar stonden de students al te wachten: het personeel van het hotel was niet voorbereid op de hoeveelheid ontbijters.

Op weg naar het voorlichtingscentrum in Krestena. Hier kregen we uitleg over het oude Olympia en de Olympische Spelen. Helaas was de PPP in het Grieks en een beetje te lang voor de kids.

Toen naar Olympia. Een buitenlandse student werd gekoppeld aan een Griekse door middel van kaarten. De gids die we hadden was bijzonder gepassioneerd en verontschuldigde zich voortdurend voor haar Engels, dat inderdaad soms  moeilijk te volgen was. Bij de tempel van Hera, Zeus en andere Griekse goden moesten de studenten naar voren komen om het verhaal uit te leggen. Het was moeilijk voor te stellen hoe het er in de oudheid werkelijk uitzag. In het Olympisch stadion was het verboden voor vrouwen, behalve voor de opperpriesteres. Ben de naam even kwijt, het waren er veel! De meisjes en vrouwen poseerden bij haar voetstuk. De mannen maakten zich ondertussen op voor de hardloopwedstrijd, die gewonnen werd door Superman ( Arthur uit Frankrijk) Jose Manuel was bijna laatste. Hij wilde een aparte vermelding voor de teachers. Als afsluiting hebben we het museum bezocht: geweldig!

Terug naar Krestena voor de lunch. Omdat alles een beetje uitgelopen was, werd het bezoek aan de winery geschrapt.

Weer in de bus richting Katamolo, een dorpje aan zee. Hier komt 2x in de week een cruiseschip aan en alleen dan zijn de winkels open in deze tijd van het jaar.Twee straten met souvenirwinkels en veel terrassen! Lekker zo’n bakje koffie na 7 uur.Snel winkel in,  winkel uit op zoek naar souvenirs voor thuis. Terug in de bus heeft de chauffeur de stemming opgevoerd: Griekse muziek, die luidkeels meegezongen werd door de Grieken. De sirtaki werd nog net niet gedanst in het gangpad! Dat belooft wat voor donderdagavond!

18.00 uur terug in het hotel en even relaxen. Vanavond: souvlaki en gyros met z’n allen!

Meer lezen of een fimpje zien: kijk op facebook in de groep Comenius - Lovethenature.

GR dag 2: verslag van de reis openingsdag

Hier het eerste rechtstreekse verslag van de juffen. De meisjes hebben voor de foto's gezorgd.

Hallo thuisfront,

Even een update uit Amaliada. Na een zeer vermoeiende zondag, hebben we vandaag een bijonder relaxte dag gehad.

Nog even over de zondag: met de wereldbol op onze rug en met het luchtbedpompje bij de hand, arriveerden we om een uur of 5 op Schiphol. De moeder van Lotte reed stevig door, waarvoor nog onze dank! Koffers afgeven was zo gepiept en dus op zoek naar een kopje koffie.  Nog even op de foto en via een Eftelingrij door de beveiliging. Alleen bij Jenny ging het alarm af ( toch een potientiele terroriste?) Daarna op zoek naar de gate, die verder weg bleek dan we gedacht hadden. Ook op Schiphol zijn tegenwoordig rookzones! We kwamen als laatsten in het vliegtuig. 

Na een rustige vlucht landden we op Athens. Lotte en Noah leidden ons naar de bagageband en toen op zoek naar THE BUS. Deze bleek aardig vol te zijn, maar nadat we al onze vrouwelijke charmes in de strijd gegooid hadden, konden we er toch nog bij. Weliswaar als sardientjes in een blik, gepropt tussen allemaal koffers, was het te doen.

 Bij het uitstappen was het even hectisch: Noah was bijna haar fototoestel kwijt en Herma had alle ritsen van haar tas open. De dader deed alsof zijn neus bloedde. Herma furieus!!! Maar gelukkig nog in het bezit van al haar spullen.

We waren op tijd bij het grote busstation, kaartjes gekocht, maar die bus was ook vol. En daar konden we niet meer bij. Het werd dus 15.00 uur voordat wij richting Amaliada vertrokken. Met een plaspauze arriveerden we op de plaats van bestemming om 19.30 uur. Hier werden we enthousiast begroet door Elsa, Kostas en de ouders, kinderen van de gastgezinnen.

Klein stukje lopen naar het hotel en even opfrissen. Om 21.00 uur de eerste souvlaki met Griekse salade hongerig verorberd.

Terug in het hotel nog een glaasje en naar bed. 8 uur aan een stuk geslapen!

Vanmorgen  zijn we opgehaald door Varsili en op school ontvangen. Presentjes uitgewisseld en hebben Lotte en Noah de presentatie over ons en de school gehouden. Gelukkig waren we de eersten en was iedereen nog vol aandacht. Complimentje voor de meiden!Sommige deelnemers hadden wel een hele lange presentatie!

Om 13.00 uur werden we in de bus geladen richting Kourouta Beach. Hier moesten de leerlingen schelpen, stenen en andere zaken verzamelen. We mochten nog even uitrusten van de vermoeiende reis op een strandbedje.

Om een uur of drie zijn we naar de manege gewandeld, waar de horseriding plaatsvond. Zou een half uur zijn, maar na een kwartier moesten ze er al weer af. Genoten op het terras van het zonnetje!

Om 18.00 uur weer terug naar Amaliada, op zoek naar een terras ( alweer?)

Bijschrift toevoegen

Lotte voelde zich  toch wel  eenzaam  bij het gastgezin en mag de komende dagen bij Noahs gastgezin logeren.